اگر ما به حوزه آن شهادت و شهید و خانواده‏ شهید نزدیک می‏شویم برای خاطر خودمان است. بنده خودم احساس احتیاج می‏کنم. برای ما افتخار است که هرچه می‏توانیم به این حوزه شهادت و این شهید، خودمان را نزدیک بکنیم. کارهایی که ایشان داشتند ان شاء الله نباید زمین بماند. إن شاء الله برای روایت فتح یک فکر درست و حسابی شده است که ادامه پیدا کند. نباید بگذارند که کارهای ایشان زمین بماند. این کارها، کارهای باارزشی بود. ایشان معلوم می‏شود ظرفیت خیلی بالایی داشتند که این‏قدر کار و این‏همه را به‏خوبی انجام می‏دادند، مخصوصا این روایت فتح چیز خیلی مهمی است. شب‏هایی که پخش می‏شد من گوش می‏کردم. ظاهرا سه چهار برنامه هم بیشتر اجرا نشد. حالا یک مساله این است که آن کاری را که ایشان کرده‏اند و حاضر و آماده است، چگونه از آن بهره‏برداری بشود. یک مساله هم این است که کار ادامه پیدا کند. آن روز که ما از این آقایان خواهش می‏کردیم و من اصرار می‏کردم که این روایت فتح ادامه پیدا کند، درست نمی‏دانستم چگونه ادامه پیدا کند. بعد که برنامه‏ها اجرا شد، دیدیم همین است. یعنی زنده کردن ارزش‏های دفاع مقدس در خاطره ها؛ آن خاطره‏ها را یکی‏یکی از زبان‏ها بیرون کشیدن و آن‏ها را به تصویر کشیدن و آن فضای جنگ را بازآفرینی کردن؛ این کاری بود که ایشان انجام می داد و هرچه هم پیش می‏رفت، بهتر می‏شد؛ یعنی پخته‏تر می‏شد؛ چون کار نشده‏ای بود. غیر از این بود که بروند در میدان جنگ و با رزمنده حرف بزنند. آن کار خیلی آسان‏تر بود. این کار هنری‏تر و دشوارتر و محتاج تلاش فکری و هنری بیشتری بود. اول ایشان شروع کرد و بعد کم‏کم بهتر و پخته‏تر شد. من حدس می‏زنم اگر ایشان زنده می‏ماند و ادامه می‏داد، این کار خیلی اوج پیدا می‏کرد. حالا هم باید این برنامه دنبال شود. تازه در همین میدان هم منحصر نیست. یعنی بازآفرینی آن فضا از راه خاطره‏ها یکی از کارهاست. در باب جنگ و ادامه ˈروایت فتحˈ کارهای دیگری هم شاید بشود انجام داد. حیف است که این کار تعطیل شود. * از بیانات رهبر انقلاب در دیدار با خانواده شهید سید مرتضی آوینی‏ در دوم اردیبهشت 1372